Reklama:
Reklama:
Reklama:
Reklama:

Popularne na forum

[CYTAT] agulaa122 09-02-2024, 00:03:14 Ja po odstawieniu wenlafaksyny zawsze miałam nawrót depresji.. mijały 2, góra 3 miesiące i stopniowo obniżał mi się nastrój, aż do głębokiej depresji. Bardzo to przykre, bo też chciałabym sobie radzić bez leków. Na wenlafaksynie czuję się dobrze, działa na mnie i niejednokrotnie wyprowadziła mnie z najgorszego stanu. Odstawiałam zawsze powoli, stopniowo, chodziłam na terapię, za każdym razem mając nadzieję, że ten potworny stan nie wróci albo ze będzie przynajmniej do zniesienia i złagodzenia innymi sposobami. Niestety nie. Miesiąc temu znów musiałam wrócić : ([/CYTAT] odp dzień dobry, i na jaką dawkę Pani wróciła? Bo ja mam po 5 tygodniach z 75 mg/dobę zwiększyć, a nie chcę. I się zastanawiam jak to jest, jak trzeba wrócić. Też mam 3 epizod..
6 komentarz
ostatni 9 miesięcy temu  
Z nastolatkami to jest tal, że trzeba dawać im wsparcie w każdej sytuacji, nie oceniać (mimo że czasem robimy to dla ich dobra) nie krytykować i potrafić zrozumieć. Dziewczyna dopiero zaczyna ponawiać siebie, swoje potrzeby i może czuje że tu nie pasuje. Smookaleczanie też jest często skutkiem tego, że człowiek potrzebuje atencji, chociaż widzę że Ty jesteś w stanie dla niej góry przenieść. Z chęcią pomogę Ci jak matka matce, ja zaczęłam walczyć jak tylko zauważyłam wczesne objawy i udało mi się to wszytko uspokoić w samym zarodku
5 komentarz
ostatni 8 miesięcy temu  
Jak zacząć więcej mówić o sobie? Mój problem polega na tym że wole słuchać innych niż mówić. Ale zaczyna to być bardzo męczące, ponieważ np po świętach i wizytach rodzinnych, rodzina/rodzeństwo podczas rozmów mówiło o sobie, jak duże podwórko mają i co będą z tym robić, o ich wakacjach i planach , wyjazdach służbowach i szkoleniach a ja zadawałam pytania(z grzeczności oczywiści) i wychodzi na to że po rodzinnym spotkaniu wiem o nich dosłownie wszystko a oni o mnie nic, nawet czym się zajmuje! Bo samej jest mi głupio tak mówić, odczuwam to jakbym się chwaliła, a potem jak coś powiem to nikt nie zadaje pytań i jest cisza, o co z tym chodzi?? Zaczyna to być dla mnie męczące, bycie cichym i nie mówię nic o sobie (odnoszę wrażenie że to co mówię jest nieciekawe i nikogo to nie interesuje)bo nikt czasem nie podejmuje temu, rozmowy konwersacji. Czuję że dużo tracę, ludzie są szczęśliwi że o nich wszystko wiem i zapytałam (z grzeczności różne pytania) a ja czuję się fatalnie, wychodząc ze spotkania nie mówić nic o sobie 😔 Jak się tego nauczyć? Jest mi smutno, bo inni gadają nawet o swoich dzieciach a mi Ciężko wspomnieć coś o swoich dzieciaczkach (bo odnoszę wrażenie że to nie będzie ciekawe dla rozmówcy i nic nie mówię / albo że będzie to nudne dla kogoś, albo PO PROSTU NIE WIEM CO POWIEDZIEĆ I MAM PUSTKĘ! Jak zacząć mówić więcej, proszę o porady. Mam już trochę dość wychodzenia ze spotkania z głową pełną informacji o drugiej osobie a ja prawie nic nie mówię o sobie.
1 komentarz
ostatni 2 miesiące temu  
Reklama:
Reklama: