Wśród objawów cielesnych histerii najczęściej spotykane są bóle w jamie brzusznej, kołatanie i zaburzenia akcji serca, uczucie kuli w gardle i zaburzenia miesiączkowania u kobiet. Wśród objawów wegetatywnych najczęściej pojawiają się wymioty, czkawka, zawroty głowy, zatrzymanie oddawania moczu i wybroczyny w różnych miejscach ciała. Czasami pojawiają się znieczulenia nie pokrywające się z unerwieniem anatomicznym, a innym razem przeczulice. Wszystkie te objawy cechuje duża zmienność i zależą od sugestywnych wpływów otoczenia.

Powstają nagle i równie nagle ustępują. Z ośrodkowych objawów neurologicznych można spotkać napady drgawkowe, ślepotę, niemotę i głuchotę oraz zaburzenia chodzenia i stania, brak koordynacji ruchowej, porażenia połowiczne. Osobowość histeryczna jest to typ osobowości z charakterystycznym brakiem poczucia tożsamości. Cechą histeryków jest nieobliczalność i nadmierna impulsywność, przesadna egzaltacja. Osoby nacechowane histerią mogą zachowywać się w sposób nienaturalny, wręcz teatralny – wynika to z właściwych dla tej osoby sposobów reagowania, które nie tak łatwo jej zmienić. Osobowość histeryczną cechuje emocjonalne podejmowanie decyzji przy osłabionym wpływie rozumowania.

Niektórzy badacze uważają, że charakterystycznymi cechami osobowości histerycznej jest nadmierna zależność od aprobaty otoczenia, brak poczucia bezpieczeństwa wyrażający się zależnością od innych. Nie ma jednoznacznego kryterium na ustalenie granicy między zdrowiem a chorobą histeryczną. Stąd niemożliwe jest stwierdzenie, kto powinien się leczyć i kiedy określone zachowanie jest nerwicą histeryczną.

  

fot. ojoimages

Przy rozpoznawaniu diagnozy ważne jest ustalenie w wywiadzie istnienia ewentualnego konfliktu nerwicowego. Chory często nieświadomie wywołuje różne objawy dla osiągnięcia określonych celów. Siła, forma i powtarzalność pewnych zachowań pozwalają przypuszczać istnienie histerii nerwicowej.