Reklama:

Praca z ChAD-em

Hill & Knowlton Poland Sp. z o.o., informacja prasowa

Ten tekst przeczytasz w 4 min.

Praca z ChAD-em

shutterstock

Choroba afektywna dwubiegunowa

Dyskryminacja pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową na rynku pracy utrudnia im powrót do zdrowia. Choroba dwubiegunowa w Polsce dotyka 1,5% populacji, co stanowi ok. 500 tys. pacjentów. Równe traktowanie i akceptacja są niezbędne dla normalnego funkcjonowania chorych. Jednak sytuację dodatkowo utrudniają stereotypy wciąż powszechne w społeczeństwie polskim. I choć ustawodawcy wprowadzili rozwiązania, ułatwiające osobom chorym psychicznie podjęcie pracy, to ostateczną decyzję zawsze podejmują pracodawcy.

Reklama:

Prawo pracy przewiduje wiele udogodnień dla pracodawców, którzy zatrudniają osoby chore psychicznie. Takiemu pracodawcy przysługuje prawo do dofinansowania wynagrodzenia i składek emerytalnych. Ponadto szkoląc osobę chorą np. na ChAD można otrzymać zwrot kosztów szkolenia do 80%. Pracodawcy przysługuje również zwrot kosztów przystosowania stanowiska pracy oraz zwrot kosztów wyposażenia stanowiska pracy. Osoby chore psychicznie, które podlegają leczeniu mogą normalnie pracować i żyć.

Pacjent poddany właściwemu leczeniu w większości przypadków powraca do zdrowia, a choroba nie jest przeszkodą w relacjach społecznych. Powrót do zdrowia utrudnia niechęć ze strony innych osób oraz stygmatyzacja choroby. Wstyd i obawa przed odrzuceniem są najczęstszymi powodami ukrywania choroby przez pacjentów. Ale bez mówienia o problemie chory nie może otrzymać należytego wsparcia. „Często jest tak, że pacjent poddany terapii może pracować, tak jak każdy z nas, być osobą efektywną i zaangażowaną w swojej pracy. Pracodawcy muszą pamiętać, że wystąpienie objawów choroby nie zawsze wiąże się z koniecznością korzystania ze zwolnienia lekarskiego.

fot. ojoimages

Wszystko zależy od rodzaju nasilenia objawów oraz charakteru wykonywanej pracy” – dodaje prof. dr hab. n. med. Bogdan de Barbaro z Zakładu Terapii Rodzin Katedry Psychiatrii Collegium Medicum UJ. Fryderyk Nietzche, Winston Churchill czy Ernest Hemingway to tylko przykłady niektórych znanych osób chorych na ChAD, którzy pomimo swoich zaburzeń potrafili się odnaleźć również w życiu zawodowym. Pozwoliła im na to akceptacja i wsparcie otoczenia. W społeczeństwie polskim nadal panują liczne stereotypy dotyczące osób chorych psychicznie. Negatywny odbiór społeczny problemu powoduje, że chorzy często nie przyznają się do choroby, nawet jeśli już zostali zdiagnozowani, ukrywając ją w pracy i w środowisku rodzinnym.

Przeciwstawianie się stereotypom, ciągła edukacja i wspieranie osób z zaburzeniami psychicznymi to cele programu edukacyjnego „Droga Do Siebie”. W maju zainaugurowano drugą odsłonę programu, który skupia się na chorych na chorobę afektywną dwubiegunową i schizofrenię.

POWIĄZANE DYSKUSJE NA FORUM Z KATEGORII ChAD

Problem z wytryskiem Nie mogę skończyć
Witam. Mam problem z wytryskiem. Za każdym razem gdy uprawiam seks z moja dziewczyna, nie umiem dojść, nie mam wytrysku. Dziwi mnie to bo moja partnerka bardzo mnie podnieca, nie mam problemu ze stre...
F.20 anhedonia libido
Hej, mam 25 lat i od 17 roku życia choruję na Schizofrenię paranoidalną. Nie mam żadnych objawów pozytwnych na ten moment, w życiu miałem 3 takie epizody. To co doskwiera mi najbardziej to brak zaint...
Stracone życie
Witajcie loguje się na forum chyba z desperacji mam 27 lat nic w życiu nie osiągnąłem i chyba nie osiągne choruję odkąd pamiętam zaczęło się niewinnie a teraz nie wiem co ze sobą zrobić ciągle bujam ...
Bezpieczeństwo finansowe
Dzień dobry wszystkim. Jestem nowy na tym forum więc opiszę pokrótce swoją sytuację. U mojej żony 4 lata temu zdiagnozowano CHAD, gdy była w fazie hipomanii. Wcześniej leczyła się na depresję. Od t...
Pustka w głowie, brak myśli
Czy taka pustka w glowie, brak myśli to już jest jakiś rodzaj schizofrenii, do tego dochodzą objawy derealizacji i depersonalizacji, mam ciągłą anhedonię, nic mnie nie cieszy, nie potrafię się złości...
Pustka w głowie, brak mysli
Czy taka pustka w glowie, brak myśli to już jest jakiś rodzaj schizofrenii, do tego dochodzą objawy derealizacji i depersonalizacji, mam ciągłą anhedonię, nic mnie nie cieszy, nie potrafię się złości...
Reklama:
Reklama: