Ocenia się, że w krajach europejskich wypadki drogowe są szóstą z najczęstszych przyczyną inwalidztwa i trzynastą spośród najczęstszych przyczyną śmierci.
Niektóre badania wykazują ponadto, że niemal u jednej piątej ofiar wypadków można zdiagnozować ostrą reakcję stresową, zaś jedna czwarta wykazuje problemy psychiczne w okresie roku od zdarzenia.
Według danych brytyjskich i amerykańskich, ze względu na liczbę wypadków drogowych – właśnie wypadki komunikacyjne są najczęstszą przyczyną zaburzenia stresowego pourazowego (PTSD = ang. postraumatic stress disorder). W Polsce takie badania nie były dotychczas prowadzone.
Stosowane w ramach programu metody leczenia zaburzenia stresowego pourazowego, zarówno psychoterapia poznawczo-behawioralna, jak i farmakoterapia są metodami sprawdzonymi na świecie. Zespół terapeutyczny stanowią wysoko wykwalifikowani specjaliści: psychiatrzy i psycholodzy. Program finansowany jest ze środków Unii Europejskiej, co stanowi unikalną dla pacjentów możliwość skorzystania z wysokospecjalistycznej diagnozy i leczenia całkowicie bezpłatnie. Wspomniana wcześniej charakterystyka zaburzenia stresowego pourazowego sprawia, że osoby, które mogłyby skorzystać z leczenia - często nie otrzymują go ze względu na nierozpoznanie PTSD albo ograniczoną dostępność adekwatnych metod terapii. W przypadku jakiegokolwiek podejrzenia występowania PTSD po wypadku komunikacyjnym, którego doznał pacjent zgłaszający się do lekarza, warto skłonić go do rozważenia skorzystania z programu. Program trwa od roku 2008 do końca 2010 – w tym czasie możliwe jest objęcie leczeniem kilkuset osób.
Szczegóły www.wypadki-drogowe.pl, telefon +48 509 127 858.
Ulotka do pobrania
Na podstawie:
- American Psychiatric Association (2004). Practice guideline for the treatment of patients with acute stress disorder and posttraumatic stress disorder. Washington, DC: Autor.
- American Psychiatric Association (2008). Kryteria diagnostyczne według DSM-IV-TR. Wrocław: Elsevier Urban & Partner
- National Institute for Clinical Excellence (NICE)(2005). Post-traumatic stress disorder: the management of PTSD in adults and children in primary and secondary care. London, Gaskell and the British Psychological Society (http://www.nice.org.uk)
- Navajtis, L.M. (2007). Psychosocial treatments for posttraumatic stress disorder. W: P.E. Nathan, J.M. Gorman (red.), A guide to treatments that work (wyd. 3) (s.513-530).New York: Oxford University Press.
- Popiel A, Pragłowska, E (2009). Leczenie zaburzeń potramatycznych. W:J. Strelau, B. Zawadzki, M. Kaczmarek (red).Konsekwencje psychiczne traumy – uwarunkowania, terapia. Warszawa: Scholar
