W badaniu uczestniczyło 9 kobiet z PMS lub przedmiesiączkowym zespołem dysforycznym (PMDD), natomiast w grupie kontrolnej zebrano 12 kobiet zdrowych. U badanych pacjentek, będących w przedziale wiekowym 18-40 lat, wykonano badania polisomnograficzne snu w dwóch fazach cyklu miesiączkowego: fazie folikularnej i lutealnej.

Zgodnie z otrzymanymi wynikami kobiety z ciężkim PMS odnotowywały znacznie gorszą jakość snu w okresie późnej fazy lutealnej, jednakże w badaniach polisomnograficznych nie stwierdzono żadnych objawów zakłóceń snu związanych z objawami PMS. W obu badanych grupach stwierdzono podwyższoną bezsenność i podwyższoną aktywność sigma power w późnej fazie lutealnej w porównaniu do fazy folikularnej.

Jednakże, zaobserwowano różnice pomiędzy grupami w zapisie elektroencefalogramu, nie zależnie od fazy cyklu. Dotyczyły one spadku aktywności (fal) delta i podwyższenia ilości fal theta u kobiet z PMS wskazując na możliwość istnienia charakterystycznych markerów w elektroencefalogramie kobiet z PMS.

W opisywanym badaniu poddano analizie jakość snu i części składowe snu przy zastosowaniu konwencjonalnej i ilościowej analizy elektroencefalograficznej u kobiet z ciężkim PMS, a następnie porównano wyniki z grupą kontrolną.