Syn za kilka miesięcy skończy 9 lat. Ma ogromne problemy, sytuacja z miesiąca na miesiąc się pogarsza. Psychiatra dał skierowanie na oddział, bo nie wie, co zrobić, choć psycholog i pedagog twierdzą, że to „taki wiek”.Syn ma diagnozę: autyzm, niepełnosprawność intelektualna lekka, ADHD, zaburzenia sensoryczne, wzroku i słuchu, niedoczynność przysadki oraz ARFID. Jeden z terapeutów podejrzewa OCD lub/i PDA. Nasz psychiatra nie widzi problemu, bo nie ma klasycznych objawów OCD.Tradycyjne metody motywacyjne i nacisk na polecenia skutkują gwałtownym pogorszeniem stanu i wycofaniem. System naklejek wywołał regres i opór – nagroda jest dla niego formą presji i kontroli, której się boi. Potrafi przejść od agresji do spokoju w sekundę, jeśli presja zostanie zdjęta. Reaguje wymiotami i krzykiem na każdą próbę zachęcenia do jedzenia. Traktuje posiłek jako atak na swoją niezależność. Czy to objaw PDA?
Kolejna kwestia to OCD. Czy te przykłady o tym świadczą,Po dotknięciu jedzenia musi natychmiast umyć ręce i wącha je, by upewnić się, że nie pachną. Powtarza to wielokrotnie.Boi się dotknąć jedzenia hermetycznie zamkniętego, bo twierdzi, że czuje zapach, który zostanie na rękach, a w sklepie nie ma jak ich umyć.Czy lęk przed jedzeniem może objawiać się ściskiem w gardle i bólem brzucha.Czy myśli, że po zjedzeniu nabiału, mięsa lub owocu od razu zwymiotuje (mimo głodu), mogą być obsesją?.Czy odmowa jedzenia, krzyk i ucieczka to obrona przed realizacją tych myśli (kompulsja)?.Czy lękiem pierwotnym mogą być wymioty/ból brzucha, a kompulsją niejedzenie, sprawdzanie zapachu i mycie się?Obecnie syn jest żywiony przez PEGa, żadne terapie nie pomogły. Najgorsze, że syn twierdzi, iż czuje karmienie przez rurkę – mówi, że czuje zapach i smak w brzuchu, jest od razu „pełny” i będzie wymiotował, jeśli nie przestanę. Karmię go tylko w nocy, gdy śpi.Czy ktoś zna psychiatrę dziecięcego, który nie zbagatelizuje problemu? Dojadę wszędzie. Będę wdzięczna za pomoc.